دیدمش از دور که می رفت...
اشک سردی تو چشاش بود...
اون نمی خواست بره اما...
زنجیر اجبار به پاش بود...
می شنیدم هق هقش رو...
که می گفت تا فردا بدرود...
لحظه های تلخ بود اما...
دل من منتظرش موند...
به سلامت ای همه کس...
می دونم که بر می گردی...
می دونم دلت همین جاست...
از دلم سفر نکردی...
خیلی زود رفت ته جاده...
اما من اونو می دیدم...
خداحافظ گفتنش رو...
خیلی روشن می شنیدم...
لالالای لالا لالالای لالا...
لالالای لالا لالای لالا...
چند قدم مونده به بودن...
ذره ای نزدیکتر از من...
سر وعده مون نشستم...
تشنه ی به تو رسیدن...
بغض سردم نعره می زد...
خداحافظ عشق رویام...
می مونم تا تو برگردی...
روی نیمکت لب دریا...
ستاره عاشق

امیرم شمال بهت خوش بگذره...
کاش کنارت بودم...
کنار دریا...
کنار عشقم...
کنار تو...
گرچه رفتی و از من دورتری اما دلمون پیش همه...
پیش از این که تو برگردی من میرم...
من بی تو میمیرم...
امیر با دنیا عوضت نمیکنم...
تویی که دنیای منی...

It's not easy to live life sometimes
And face the world with a smile
When you are crying inside
It take a lot of courage
To reach down inside your self
Hold on to that strength
That’s still here
And know that tomorrow
Is a NEW DAYYYYYYYYYYYYYY
With new possibilities
But if you can just hold on
Long enough to see this through
You will come out a new person
Stronger
With more understanding
And with anew pride in your self

یاور هميشه مومن...
تو برو سفر سلامت...
غم من نخور كه دورى براى من شده عااادت...
شده عااادت...
اى به داده من رسيده تو روزااای خود شكستن...
خود شكستن...
اى چراغِ مهربونى تو شبای وحشت من...
اى تبلور حقيقت توى لحظه هاى ترديیید...
تو شب و از من گرفتى شب و از من گرفتى...
تو منو دادى به خورشيد...
تو منو دادى به خورشيد...
اگه باشى يا نباشى براى من تكيه گاهى...
اگه باشى يا نباشى براى من تكيه گاهى...
براى من من كه غریبم....
تو رفيقى...
جون پناهى...
جون پناهى...
ناجی عاااطفه ی من...
ناااجی عاطفه ی من...
شعرم از تو جون گرفته...
رگ خشكِ بودن من از تن تو خون گرفته...
اگه مدیون تو باشم...
اگه از تو باشه جونم...
قدر اون لحظه نداره كه منو دادى نشووونم...
قدر اون لحظه نداره كه منو دااادى نشونم...
اگه باشى يا نباشی برای من تكيه گاااهى تكيه گا هی...
من براى من كه غریبم براى من كه غریبم...
تو رفيقى جون پناااهی...
وقتى شب شب سفر بود توى کوچه هااای وحشت...
وقتى هر سايه هررر سايه كسى بود واسه بردنم به ظلمت...
وقتى هر ثانیه ی شب تپشِ هراس من بود...
وقتى زخم خنجر دوووست بهترین لباس من بود...
تو با دست مهربونى به تنم مرحم كشيدى...
برام از روشنى گقتى پرده ى شب و دریدی...
یاور هميشه مومن یاااور هميشه مومن...
تو برو سفر سلامت...
غم من نخور كه دورى براى من شده عااادت...
دووورى براى من شده عادت...
اى طلوع اولين دوووست.اولين.دوست...
اى رفيق آخر من...
رفيق آخر من...
به سلامت...
سفرت خوش...
اى يگانه یاور من...
مقصدت هررر جا كه باشه هررر جا.كه باشه...
هر جای دنيا كه باشى...
كه باشى...
اون ور مرز شقااايق پشت لحظه ها كه باشی...
پشت لحظه ها كه باشى...
خاطرت باشه كه قلبت سپر بلاى من بود...
خاطرت باشه كه قلبت سپر بلاى من بود...
تنها تنها تنها دست تو رفیق بی ریای من بود...
اگه باشى يا نباشى...
برای من تکیه گاااهی...
برای من من که غریبم...
تو رفیقی جون پناهی...
یاور یاور یاااور همیشه مومن...
تو برو سفر سلامت
امیرم