فداي آن که چنين خوب و نازنين زادت...

بپوي در ره شادي تو مبارک باد...

بنوش شهد جواني که نوش جان بادت...

تو مرغ عشق مني نغمه خوان گلشن باش...

خدا نگه بدارد ز چشم صيادت...

اگر چه خسرو مايي وليک شيريني...

هميشه شاد بماني به کام فرهادت...

نسيم ياد تو همراه لحظه هاي منست...

بگو چگونه توان بود غافل از يادت...

سپس گوي خدا باش و دل ز دوست مگير...

به شکر چهره ي زيبنده ي خدادادت...

گزند اگر رسدت ناله در سحر افکن...

که لطف حق همه دم مي رسد به فريادت...

دعا کنم که همه عمر تو به سامان باد...

به گوش کس نرسد ناله از دل شادت...

گزافه گوي نيم عيش خوش به کامت باد...